Αποσπάσματα από άρθρο στην ειδική έκδοση «Circular Greece», Βήμα της Κυριακής:
Για χρόνια η κυκλική οικονομία αντιμετωπιζόταν, από ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας, ως κάτι αποκομμένο από την ευρύτερη επιχειρηματική στρατηγική μιας επιχείρησης. Αυτό έχει πλέον αλλάξει […].
Τη μετατόπιση αυτή αποτυπώνει και το επερχόμενο Circular Economy Act της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που σχεδιάζεται πρωτίστως ως εργαλείο ανταγωνιστικότητας και ασφάλειας εφοδιασμού.
Η λογική είναι απλή. Κάθε τόνος υλικού που ανακτάται αντί να αγοραστεί, κάθε υποπροϊόν που επιστρέφει στην παραγωγή, κάθε απόβλητο που γίνεται εισροή σε επόμενη διεργασία, μειώνει ταυτόχρονα το κόστος πρώτων υλών, το κόστος διαχείρισης αποβλήτων και την εξάρτηση από εισαγόμενες ύλες με αβέβαιη τιμή και διαθεσιμότητα. […]
Παράλληλα, η κυκλικότητα δημιουργεί νέες πηγές εσόδων: εμπορική αξιοποίηση ρευμάτων αποβλήτων, μοντέλα προϊόντος ως υπηρεσίας, επισκευή και ανακατασκευή, καθώς και πρόσβαση σε πελάτες που έχουν πλέον δικές τους δεσμεύσεις κυκλικότητας και επιλέγουν προμηθευτές με αυτά τα κριτήρια. […]
Για την Ελλάδα η ευκαιρία είναι συγκεκριμένη. Διαθέτουμε κλάδους, όπως τα μέταλλα, το τσιμέντο, τα τρόφιμα, τα χημικά και τα υλικά συσκευασίας, όπου τα κυκλικά μοντέλα είναι ήδη τεχνολογικά και οικονομικά ώριμα. Το ζητούμενο δεν είναι η ανακάλυψη νέων λύσεων, αλλά η επιτάχυνση της εφαρμογής τους. Αυτή προϋποθέτει ένα περιβάλλον που διευκολύνει: απλούστερη αδειοδότηση στη διαχείριση αποβλήτων, λειτουργικά κριτήρια αποχαρακτηρισμού (end-of-waste), στοχευμένα κίνητρα και πρόσβαση σε χρηματοδότηση. […]